Асар – қазақтың көне дәстүрлерінің бірі. Асар кезінде ауыл тұрғындары немесе рудың адамдары біреуге үй салуға, қоныс аударуға, егін жинауға, мал бағуға көмектесетін. Ұйымдастырған адамға ешкім төлем төлемейтін, оның орнына қатысқандарға ас беріледі. Бұл дәстүр қазір сирек орындалады, бірақ ауылдық жерлерде кейде асар дәстүрі сақталған болуы мүмкін.
Енші беру – бұл дәстүрде ата-ана балаларына жеке мал, мүлік немесе шаруашылықты дербес жүргізу үшін беретін. Бұрын бұл дәстүр баланың дербестенуінің маңызды белгісі болған. Ата-анасы отау құрған баласына мал беріп, шаруашылық жүргізуіне көмектескен. Қазіргі заманда жастар көбінесе қалаға көшіп, дербес өмір сүруге тырысады, сондықтан бұл дәстүр біртіндеп жойылып барады.
Жылу жинау – бұрын қазақ қоғамында бір адам немесе отбасы қиын жағдайға тап болса, ауыл болып немесе ру болып оларға көмек көрсеткен. Жылу жинау дәстүрі арқылы адамдар ортақ мақсатта бірігіп, қиындықты бірге жеңуге ұмтылған. Бүгінде бұл дәстүр сирек кездеседі, көбінесе қайырымдылық шараларына айналып кетті.
Көтендестіру – екі жақтың арасындағы кикілжіңді немесе дау-дамайды бейбіт жолмен шешу үшін қолданылған салт. Бұл дәстүрде дауласқан тараптар бір-бірінің артынан сүйісіп (көтеннің ұшын тигізу арқылы) татуласқан. Бұл ерекше рәсім – татулық пен келісімге келудің белгісі болып есептелген. Оның мақсаты дауды шешіп, жаулықты бейбіт жолмен тоқтату болған.
